Bio je osuđen na serije, a onda je pustio jednu suzu: Priča o klasiku koji je Džoniju Depu promenio život

U bioskope je 6. aprila 1990. godine stigao film "Plačljivko" (Cry-Baby) koji je obeležio glumačku karijeru Džonija Depa i ostavio neizbrisiv trag u popularnoj kulturi.

Film koji je postao simbol otpora tradiciji režirao je Džon Voters, ekscentrična ikone nezavisnog filma.

Kristofer Nolan priznao da ga kultna rečenica iz "Mračnog viteza" i danas proganja

Glavnu ulogu u ovom klasiku igrao je Džoni Dep, koji je u to vreme bio poznat po tinejdžerskoj seriji 21 Jump Street. Uloga buntovnog Vejda "Plačljivka" Vokera, kao i film "Edvard Makazoruki" koji je izašao iste godine, omogućili su mu da se distancira od sveta televizije i probije u Holivudu.

Oda buntovništvu i stilu 50-ih

Film je smešten je u Baltimor pedesetih godina, a prati sukob dve društvene grupe – drejpera (drapes), buntovnih i ekscentričnih tinejdžera s margine društva, i skverova (squares), konzervativnih, pristojnih i društveno prihvaćenih mladića i devojaka.

Dep igra Plačljivka, harizmatičnog mladića upečatljivog stila i sposobnosti da pusti jednu suzu kojom razoružava sve oko sebe. On se zaljubljuje u Alison, devojku iz ugledne porodice, što pokreće niz nesuglasica i sukoba između drejpera i skverova.

Film je istovremeno parodija i omaž muzičkim filmovima pedesetih, a Voters koristi kič, preterivanje i subverziju kako bi kritikovao tadašnje društvene norme, ali i istakao vrednosti autentičnosti i ličnog izraza.

Muzika, kostimi, frizure i specifičan stil režije čine film jedinstvenim ostvarenjem koje se ne uklapa lako u klasične žanrovske okvire. Upravo zbog toga film nije odmah postigao komercijalni uspeh, ali je vremenom stekao kultni status.

Prekretnica u Depovoj karijeri

Iako je Dep tada već imao vernu bazu obožavalaca zahvaljujući seriji 21 Jump Street, više puta je izjavio da mu je takva vrsta slave predstavljala teret. Uloga u filmu Plačljivko pružila mu je priliku da se oslobodi etikete tinejdžerskog idola i pokaže spremnost za zahtevnije uloge.

Njegov šarm i suptilna emotivnost učinili su Plačljivka izuzetno upečatljivim likom, a upravo ta energija bila je ključna za njegov dalji rad sa rediteljima poput Tim Bartona.

Za Depa, ovaj film bio je prvi korak ka statusu "filmskog kameleona" – glumca koji se ne plaši neobičnih i ekscentričnih uloga, čak i po cenu komercijalnog neuspeha. Njegova sposobnost transformacije u likove sa margine društva postala je njegov zaštitni znak.

Film koji ne stari

Uprkos slabijem bioskopskom uspehu 1990. godine, Plačljivko je s vremenom dobio priznanje koje zaslužuje. Danas ga mnogi smatraju nezaobilaznim delom kada se govori o subverzivnom filmu i kvir estetici.

Film je 2007. godine doživeo i svoju brodvejsku adaptaciju kao mjuzikl, čime je dodatno potvrđen njegov uticaj na popularnu kulturu. Votersova vizija i dalje osvaja nove generacije gledalaca, koji u ovom šarenom, glasnom i buntovnom filmu pronalaze univerzalne poruke o autentičnosti, ljubavi i otporu normama.